We slaan iets te vroeg af bij Wood Hotel. Maar met dit uitzicht is dat nauwelijks een probleem. Vanuit de auto kijken we naar bergen die als drakentanden uit zee steken. Omhoog, omlaag, en verderop nog een rij. Je begrijpt ineens waar die Noorse sagen vandaan komen.
We zijn een weekend in Bodø voor mijn verjaardag. Anna heeft een verblijf met spa geboekt, als verrassing. Na een drukke zomer willen we vooral even samen weg. Geen volle planning, geen haast. En, zo heb ik beloofd, even niet met werk bezig zijn.
Dat laatste blijkt nog best lastig.
Twee stoelen en een uitzicht
Eenmaal binnen valt op hoeveel aandacht er aan het hotel is besteed. Wood is groot, maar voelt door het hout en de open constructie toch warm aan. Overal zie je balken, rustige lijnen en ruimte. Scandinavisch, zonder dat het kil wordt.
We worden vriendelijk ontvangen en willen eigenlijk maar één ding: naar onze kamer. Benieuwd of het uitzicht daar net zo mooi is als buiten.
Op de zesde verdieping, één onder de bovenste, krijgen we ons antwoord. Dit is precies waar we op hoopten. Er staat een fles bubbels koud en voor het raam staan twee fauteuils. We gaan zitten.
Voorlopig komen we daar niet meer uit.
Twee uur lang praten we, kijken we naar buiten en zitten we gewoon samen. Af en toe valt het gesprek stil. Er is genoeg te zien. Het enige wat ik op dat moment mis, is een verrekijker.
Anna kijkt op de klok. Hoe kan het nu al zo laat zijn? Als we vóór het eten nog iets van de spa willen meemaken, moeten we toch echt opstaan.
Dat kost enige overtuiging.
We zouden het niet over werk hebben
Even later lopen we in badjas en slippers door het hotel. Eerst nog uitzoeken op welke verdieping we moeten zijn. Dan een rondje kijken: een ruimte om te ontspannen, een bar, een sauna en een infinitypool.
We beginnen met opwarmen.
De sauna is ruim. Je kunt hier echt even achteroverleunen, zonder met opgetrokken knieën tussen andere gasten te zitten. We praten verder over het leven, over het weekend en over hoe goed we het hier hebben.
En over het hotel.
Want hoe langer we er zijn, hoe meer we zien wat deze plek te bieden heeft. De rust, het uitzicht, de mogelijkheid om een hele middag nergens anders heen te hoeven. Ik kan het niet laten om op te merken dat dit eigenlijk ook een heel mooie plek voor onze gasten zou zijn.
Vooral om Anna’s reactie te zien. Ik had tenslotte beloofd het niet over werk te hebben.
We lachen erom. Maar het idee is er nu wel.
Bodø doet het licht aan
Na de sauna halen we iets te drinken bij de bar en gaan we naar het zwembad. Ondertussen begint het te schemeren. Beneden ons gaan in de stad steeds meer lichtjes aan.
Hoe donkerder het wordt, hoe meer Bodø opvalt.
We hebben allebei iets met verlichte steden. Een tijdje zeggen we weinig en kijken we alleen maar. Misschien tien minuten, misschien langer. Tot een onderwerp zich aandient waar we inmiddels niet meer omheen kunnen.
Eten.
We hebben honger. Toch blijven we nog even zitten. En nog even. Pas als het echt moet, verruilen we het water voor onze kamer en onze badjassen voor kleding.
De heilbot wint
In het restaurant krijgen we een tafel voor twee. De bediening adviseert een wijn bij het eten en we bekijken de kaart, waarop lokale ingrediënten een duidelijke plek hebben.
Vis ligt hier voor de hand. Toch bestellen we twee verschillende gerechten, zodat we van elkaar kunnen proeven. Anna kiest heilbot, ik gekonfijte eend.
Mijn eend is sappig en valt zo van het bot. Een goede keuze, vind ik zelf.
Tot ik de heilbot proef.
Die is toch wel het hoogtepunt van de avond. Mooi bereid, met bijgerechten die erbij passen en wijn die het geheel afmaakt. We eten goed, zonder daarna het gevoel te hebben dat we alleen nog naar onze kamer kunnen rollen.
Ook de rekening valt ons mee. Noorwegen heeft niet de reputatie goedkoop te zijn, maar voor ons diner met wijn vinden we de prijs redelijk.
Daarna gaan we slapen. We hebben voor één nacht een kleine kamer gekozen. Inmiddels weten we dat we het hier ook best een paar dagen zouden uithouden.
De fauteuils hebben daar ongetwijfeld iets mee te maken.
Bij het ontbijt wordt het toch werk
De volgende ochtend is het uitzicht opnieuw prachtig. Bij het ontbijt is het wat minder rustig dan op onze kamer. Er lopen veel mensen rond en het is even zoeken waar we moeten beginnen. De medewerkers zijn druk bezig alles aan te vullen en netjes te houden.
Het is eigenlijk het enige moment waarop het hotel wat onoverzichtelijk aanvoelt.
Aan het eten ligt het niet. Het fruit is vers en de roereieren zijn romig, precies zoals ik ze graag heb. We zoeken een plek en kijken nog eens uit over Bodø.
Het idee uit de sauna is blijven hangen.
We zijn hier gekomen om mijn verjaardag te vieren. Maar inmiddels willen we ook weten of we deze plek kunnen opnemen in ons aanbod. Voor we uitchecken, vraag ik bij de receptie naar de contactgegevens van het salesteam.
Tot zover mijn voornemen om een weekend niet te werken.
Nog even het zoute water in
Buiten regent het inmiddels flink. Van die regen die bij een kuststad hoort. We rennen naar de auto en rijden door naar onze volgende overnachtingsplek, een Airbnb in het centrum.
Ons weekend is nog niet voorbij. We hebben ook een bezoek aan de drijvende spa Hot & Salty in de haven geboekt.
Daar wisselen we de warmte van de sauna’s af met het koude, zoute zeewater. We gaan er vaker in dan we vooraf misschien hadden gedacht. Tussendoor kijken we naar voorbijvarende boten en raken we aan de praat met andere bezoekers.
Ook hier hoeven we even nergens heen.
Dat is misschien wel wat ons zo aanspreekt aan Bodø. Je kunt er op pad en van alles ondernemen, maar je kunt ook een middag vullen met water, warmte en kijken naar wat er om je heen gebeurt. Na onze drukke zomer is dat precies genoeg.
Een plek die we wilden delen
Zo begon het dus, onze keuze voor Wood Hotel. Met een verjaardag, een verrassing van Anna en twee stoelen voor een raam.
Tijdens dat weekend merkten we hoe fijn we het vonden om hier te zijn. We bleven langer zitten dan gepland, stelden het avondeten uit om nog even van het uitzicht te genieten en hadden de volgende ochtend weinig zin om alweer te vertrekken.
Dat gevoel wilden we ook met onze gasten kunnen delen. Daarom vind je Wood Hotel in Bodø nu in het aanbod van Go To Sápmi.
Wil je zelf een paar dagen deze kant op? Vertel ons wat je graag zou willen doen. We denken met je mee over een verblijf bij Wood Hotel en tijd om Bodø te ontdekken.
En laat vooral wat ruimte in je planning. Die stoelen voor het raam kunnen zomaar een paar uur kosten.
Voor wie wat minder lang wil blijven zitten
Wij vullen dit weekend vooral met sauna’s, lekker eten en naar buiten kijken. Maar wie ons kent, weet dat we normaal ook graag op pad gaan. En daarvoor is in en rond Bodø genoeg te doen.
Daarom gaan we ook samenwerken met Rampen, een lokale activiteitenaanbieder. Met hun gidsen kun je bijvoorbeeld per RIB-boot richting Saltstraumen, onderweg op zoek naar zeearenden. Of je verruilt het uitzicht vanuit je hotelkamer voor dat vanaf een rotswand, tijdens een via ferrata boven zee.
Ook in de winter kun je met hen op pad: op sneeuwschoenen naar de waterval Valnesfossen, op zoek naar het noorderlicht of met een elektrische sneeuwscooter door de bergen van Sulitjelma.
Zo kunnen we een verblijf bij Wood Hotel combineren met dagen waarop je de omgeving echt leert kennen. Overdag de wind in je gezicht, daarna opwarmen in de sauna en aanschuiven voor het diner.
Al begrijpen we het inmiddels ook heel goed als je een dag liever in die fauteuil blijft zitten.
